Over ons

“Het” begin, kunnen we eigenlijk niet aangeven. Het zat er gewoon altijd al in…
Dat het zich ooit op deze manier aan de wereld zou laten zien, hadden we een tijdje terug nooit durven vermoeden. Maar iedereen kent ze wel, de ronde-tafel-gesprekken, waar dromen en ideeën worden uitgewisseld, waar kleine plannen kunnen groeien, maar waar telkens de “ja, maar…” ook bij komt loeren.
Onze “ja, maar…” werd steevast aangevuld met “… daar is geen tijd voor”.
Tot op een gegeven moment de tijd ons in de schoot werd geworpen. De ronde-tafel-gesprekken werden plots ideetjes op papier, de ideetjes werden patroontjes en de patroontjes werden maakseltjes.
Ons moeder-dochter-momenten kregen vorm en kregen een naam: “Étoiles de Miel”. De Sterren van het veld, alle sterren van de hemel, maar vooral de sterren van

Mia (MI) en Ellen (EL)…